آقا هم یک نگاه به فریبا می کنه و دوباره می شینه و فریبا دوباره مشغول حرف زدن میشه ... !
فریبا: من خودم میرم خواستگاری
مریم: پدرت و فریبرز و چه جوری راضی می کنی ؟؟
فریبا: اونشو نمی دونم!
شهره: اگه گفتن نه چی؟
فریبا: جلوشون وایمیستم!
(تو همون موقع آقا میاد محترمانه بلند شه که، فریبا می گه:)
خواهش می کنم بفرمایید بشینید آقای محترم! حقوق زن و مرد مساویه! ما می ایستیم و اصلا ناراحت نمی شیم.
آقا دوباره می شینه و فریبا به دوستش می گه:
نه به این لطف کردنشون و نه به اون زورگویی هاشون!
مریم: من یه همچین شهامتی ندارم ولی تا هر کجا باشه باهاتم.
شهره: منم تا آخرش هستم ...
تو همین موقع آقا دوباره بلند میشه که فریبا این مرتبه با عصبانیت بهش می گه ... :
ممنون از ادب و محبت تون! اما ما ترجیح می دیم که به ایـــــــــــــــــــستیم ...!!
آقا هه این مرتبه به صدا در میاد و بلند میگه ....!!


بقیه داستان رو می تونید از کتاب مطالعه کنید ... !!